« آرش و یابوهای تروا» حاشیه ای بر به وقت شام

حماسه‌ای است مرزنمایی؛ که ایرانیان با آرش‌اش باز می‌شناسند.
جان بر سر حماسه گذاشت آرش؛ که ایران فراتر است از آنچه دشمنان خواهند.
حالا حاتمی کیا ، کمان بر گرفته به بازنمایی مرز ایران.

تورانیان، تهران را هم شهری از کالیفرنیا می‌خواهند.
شغادها سال‌هاست راه باز می‌کنند برای یابوهای تروا.
که باز کنند دروازه‌های وطن را به روی لشگر باختر.
و بیفشُرَند ایران بزرگ را در پنجه کدخدا.
پرچمشان “نه غزه نه لبنان” است، آرش‌ستیزان.
و دشمن هر کس‌اند که بگوید:
“تو کز محنت دیگران بی‌غمی…”
و بگوید: “بنی‌آدم اعضای یکدیگرند…”

“به‌وقت شام” یادمان می‌آورد دوباره که مرزهایمان کجاست.
آرش‌ها نباشند اگر، داعش‌ها و یانکی‌ها مرزگستری می‌کنند و کشورگشایی.
و ایران اگر بزرگ نمانَد، کوچک خواهد شد، و ایرانی اگر بزرگوار نباشد، حقیر.
” به وقت شام”؛ آن کمانِ کشیده است و پرچم برافراشته به سرافرازی؛ که ما در سوریه بودیم.
و هستیم و خواهیم بود و هر کجای دیگر که مرزمان باشد.

وحید جلیلی

اشتراک گذاری...

شبکه های احتماعی نویسنده

شما چی فکر میکنید ؟

توجه : آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود.